16 ár

Stilt, saknur, tómleiki, sorg hugtungt sukk, tár, grátur Man livir lívi sum uppá borg lekjandi er tó lívsins látur

Vit falla, men kunnu ei liggja fevna um tey sum eftir sita Fram í tómleika vit hyggja onki um framtíð okkara vita

At missa eitt av eins besta stóra sorg i hjarta at bera Lívsins dapurleika at gesta saknur í hjarta man skera

Minnir kveikja látur og tár geva vón um fram at síggja Tó at enn er bløðandi sár man reisist aftur úr kníggja

Lívið er ei bert á rósum dansur man má taka við harðastu ódn altíð tað tó kemur enn ein kjansur vit sneiða um tað næsta horn