Nú savnast tjøldur í flokk

Nú savnast tjøldur í flokk Av føroyalandi hava fingið nokk Teirra nev stevnur í hav suður Men tungur tykist teirra hugur

Á bønum veðrarnir stórir standa nú er teirra lív í vanda Skjótt á borðið lagdur niður í hjallini upp er Føroyskur siður

Dagurin styttist og missir sín mátt ljósi má geva upp. Long verður nátt Nú fer Føroya land aftur í vetrar dvala regn og vindur um bøin sæst spæla.