Eina sólarmyrking at sýggja

Eina sólarmyrking at sýggja Er næstan sum á fyrsta sinni at fríggja Tú kennir ikki til rætta svari Og áðrenn tú varnast er alt yvir og farið

Við eitt tók mánin alt ljósi vekk Ja mánin valdi á degnum fekk Men júst líka skjótt sum dagur bleiv nátt Vann sólin aftur val og lýsti so flott